در گلدان زندگی
گل عشق بڪار، گل دوستـی گل صداقت، گل محبت گل مهربانـی
خواهی دیـد گلـدان زندگیـت ازهمـــه گلهـای عالــم زیبـا تر میشـود

عزیزم لبخند بزن به نسیمی که مدام نوازشت می کندو به بلبلانی که با حس و شوقی وصف ناپذیر برایت ترانه ای عاشقانه سر می دهند . .لبخند بزن به آسمانی که برای لطافت زمین زیر پایش ،اشک شوق جاری می سازد .لبخند بزن به شقایق ها ،نیلوفر های آبی و نرگس هالبخند بزن به خدایی که با نعمتهایش ،لبخند را میهمان لبهایت می کند .

پرندگان
به برکه های آرام پناه می برند
و انسانها به دل های پاک
خوش به حال آنها که مایه آرامش دیگرانند
.

زندگی...
زندگی رویش یک حادثه نیست زندگی رهگذر تجربه هاست
تکه ابری است به پهنای غروب آسمانی است به زیبایی مه
زندگانی چون گل نسترن است باید از چشمه جان آبش داد
زندگی مال ماست خوب و بد بودن آن عملی از من و ماست
پس بیا تا بفشانیم همه بذر خوبی وصفا
و بگوییم به دوست معنی عشق و حقیقت چه نکوست.

گاه آرزو میکنم زورقی باشم برای تو؛
تا بدانجا برمت که میخواهی.
زورقی توانا به تحمل باری که بر دوش داری.
زورقی که هیچگاه واژگون نشود؛
به هر اندازهیی که ناآرام باشی؛یا دریای زندگیات متلاطم باشد ؛

همه اتفاقات خوب،
برای انسانهای مثبت اندیش می افتد!
انسانهایی که زیبا فکر می کنند
با دیگران با محبت رفتار می کنند شکرگزار هستند
خودشان را دوست دارند به زندگی لبخند می زنند

آسمان را بنگر،
که هنوز، بعد صدها شب و روز
مثل آن روز نخست، گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد
اینهمه غصه و غم، اینهمه شادی و شور
چه بخواهی و چه نه ،میوه یک باغند
همه را با هم و با عشق بچین، ولی از یاد مبر
پشت هر کوه بلند، سبزه زاری است پر از یاد خدا

عشق میماند و بس
لحظه ها میگذرند روز و شب از پی هم
غصه ها با گذر چرخ زمان رنگ به خود می بازند
هم چو خورشیدی از پس ابرها چو مهتابی آغشته به مه
همه غمهاهمه دغدغه ها همه دلهره ها را پایانی هست

فردا زورق وارونه ای است که به اعماق دریاها می رود
و من در دنیایی پر از امید با ماهی ها عهد می بندم
که زورقم به آنها لطمه ای نزند
و دل آسمانی خود را به ماهی ها هدیه می دهم
و مهرم را به تو می سپارم

چه میشد این جهان میشد همه عشق
زمین و آسمان میشد همه عشق
نگاهها دوستت دارم سراسر
کران تا بیکران میشد همه عشق
نفسها عطر رویایی دل انگیز
وطن یک آشیان میشد همه عشق